A ola

Un dos meus libros preferidos é “La ola” de Suzy Lee, nese libro sae unha nena que ben podería estar na praia do Rostro, unha nena que xoga cas olas , sen medo a ser arrastrada pola corrente, sen medo a que veña a gran ola e se leve as súas pertenzas máis valiosas, un cubo, unha pala e ata posiblemente o bañador.

 Hai unha páxina moi poderosa nese libro, onde tras o gran tombo, o mar retírase e deixa tras de si un ronsel de escuma e pequenos tesouros, como cunchas, ou mesmo se a nena estivera na praia de Sardiñeiro, tamén podería ser un ronsel de crebas.
 
Cando vin este libro pensei: “non hai tombo de mar que non deixe crebas na area”
 
Virán olas, virá un ola ben grande que poderá moverme do lugar, poderá levar todo o que teño, enfriarame a pel, pero levantareime e volverei cravar os pes na area e cosntruir cas crebas novos xoguetes.

About Palmira

mimadriña.com

One comment

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: